سه قانون طلایی

با این سه تا قانون طلایی، بدون این‌که آزادی و امنیت رو از بچه‌ت بگیری، ازش مراقبت کن.
سه تا قانون طلایی داریم برای این‌که آزادی و امنیت رو بتونیم در فضای دیجیتال به بچه‌ها بدیم. خوب می‌دونید که آزادی و امنیت دو تا قطب مهم توی فضای دیجیتالیه.

قانون یک به ما می‌گه که همیشه وقتی بچه‌ها می‌خوان از فضای مجازی استفاده کنن، باید یه توافق روشن در موردش باشه. یعنی چی؟ یعنی این‌که بچه باید بدونه چه زمانی، چه مکانی و چطوری می‌تونه از این فضا استفاده کنه. این توافق روشن به من کمک می‌کنه تا بتونم بچه رو به سمت همدلی دیجیتال ببرم.

مثلاً من در روز با بچه توافق می‌کنم که روزی نیم ساعت بشینه و در مورد محتواهای مجازی‌ای که دیده برام صحبت کنه؛ این‌که از چی ترسیده، چی باعث شده عصبانی بشه، خوشحال بشه، بخنده یا ناراحت بشه؛ یعنی همه حس‌هایی که بچه‌ها تجربه می‌کنن.

قانون دوم، حق توقفه. یعنی چی؟ یعنی ما به بچه آموزش بدیم که هر جایی احساس ناخوشایندی داشت ـ چه موقع بازی بود، چه موقع دیدن انیمیشن، چه موقع آنلاین بودن در فضای مجازی ـ اجازه داره که توقف کنه. یعنی این‌که ادامه نده. حتماً لازم نیست تا پایان اون فیلم، بازی یا انیمیشن بمونه و همه رو ببینه. می‌تونه ادامه نده و اون فضا رو ترک کنه.

قانون سوم، گفتگو قبل از قانونه. یعنی چی؟ یعنی من اگر می‌خوام یه قانونی برای فضای دیجیتال و فضای مجازی فرزندم بذارم، حتماً قبلش باهاش گفتگو کنم و بهش توضیح بدم که این قانون به چه علته و با خودش مشورت کنم که چیکار کنیم این قانون راحت‌تر اجرا بشه. مثلاً ما می‌خوایم بگیم از این ساعت تا اون ساعت می‌تونه از گوشی یا ابزارهای دیجیتالی استفاده کنه. پس بهتره که این زمان رو با خود بچه‌ها هماهنگ کنیم. این‌که چرا اصلاً همچین محدودیتی می‌ذاریم، براش توضیح بدیم، واضح و روشن و شفاف بگیم که چرا این محدودیت‌ها رو برای بچه‌ها قائل می‌شیم.

شما چی؟ برای بچه‌هاتون قوانینی گذاشتید تا آزادی و امنیتشون رو تأمین کنید؟ برامون بنویسید.